Wykształcenie ogólne

 

Pogłębienie studiów oraz tematów poznanych już w czasie prenowicjatu i nowicjatu, ze szczególnym naciskiem na języki, muzykę i/lub sztukę, obsługę komputera, utrzymanie domu, archiwum.

 

 Teologia i filozofia

 

Ci, którzy nie uczęszczają na regularne kursy teologii, wezmą udział w pod- stawowym kursie formacji teologicznej, zgodnie z indywidualnymi zdolnościami.

Przygotowanie do święceń i posług powinno odbywać się zgodnie z zalece­niami Stolicy Świętej oraz konferencji biskupów.

Podczas trwania tego okresu należy kontynuować formację do życia zakonnego.


 

Karmelitańska formacja


 

Pogłębienie studiów z wszystkich tematów poznanych w czasie nowicjatu.


 

  • Studia nad Regułą, Konstytucjami, Ratio Institutionis Vitae Carmelitanae (część pierwsza: Okres profesji czasowej, formacja do służby, formacja stała).

  • Główne teksty karmelitańskiej tradycji.

    1. Płonąca Strzała, Mikołaj Francuz.

    2. De institutione primorum monachorum.

    3. Medieval Carmelite Heritage, red. A. Starring, Rzym 1989.

    4. De patronatu et patrocinio B.V. Mariae. - Arnold Bostiusz.

    5. Expositio paranetica in regulam carmelitanam - bł. Jan Soreth.

  • Maryja i Eliasz: rewizja i dalsze studia nad tematami poznanymi w czasie nowicjatu poprzez lekturę następujących tekstów:

    1. Nello spirito e nella virtu di Elia. Antologia di documenti e sussidi - Ema­nuele Boaga, Rzym 1990.

    2. Con Maria sulle vie di Dio. Antologia della marianita carmelitana - Ema­nuele Boaga, Rzym 2000.

    3. Teksty liturgiczne o Maryi i Eliaszu.

  • Mistrzowie życia duchowego - dalsze studia nad duchowością i dziełami:

    1. Św. Teresa od Jezusa.

    2. Św. Jan od Krzyża.

    3. Św. Magdalena de Pazzi.

    4. Jan od św. Samsona.

    5. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

    6. Św. Teresa Benedykta od Krzyża i inni.

  • Historia Zakonu.

  • Karmelitańska liturgia.

  • Duchowość.

  • Apostolaty i różne rodzaje posług w Zakonie według charyzmatu.

  • Udział Zakonu w misji ad gentes.

  • Wzajemne relacje i współpraca z innymi w Rodzinie Karmelitańskiej.

 

Doświadczenie międzynarodowe

  • Nauka obcych języków za granicą.

  • Uczestnictwo w spotkaniach regionalnych i międzynarodowych.

  • Możliwość wymiany studentów pomiędzy prowincjami.


 

Doświadczenie praktyczne i pastoralne


 

  • Możliwość szerszego doświadczenia karmelitańskiego życia i służby poza domem formacyjnym.

  • Możliwość zdobycia doświadczenia w pracy.


 

Miesiąc przygotowania następujący bezpośrednio przed złożeniem pro­fesji uroczystej


 

  • Atmosfera ciszy i modlitwy.

  • Rewizja i ocena historii własnego powołania w świetle Słowa Bożego.

  • Rewizja i integracja zasadniczych tematów związanych z życiem konsekro­wanym. ślubami, charyzmatem i karmelitańską duchowością (Reguła, Kon­stytucje, Ratio Institutionis Vitae Carmelitanae, Część I).

  • Ośmiodniowe rekolekcje.

 

Przygotowanie specjalistyczne

Ci, którzy mają zdolności i możliwości, powinni być zachęcani do konty­nuacji studiów naukowych lub zawodowych koniecznych do formacji osobistej i do służby w Zakonie i w Kościele. Określone potrzeby Prowincji oraz osobi­ste zdolności i zainteresowania powinny być brane pod uwagę.

W wyborze specjalizacji teologicznej uwaga powinna być zwrócona przede wszystkim na dziedziny związane z charyzmatem i życiem Zakonu, takie jak:

  • Studia biblijne.

  • Duchowość.

  • Mariologia.

  • Liturgia.

  • Życie zakonne.

  • Misjologia.

  • Historia Kościoła.

  • Studia patrystyczne.

Każdy apostolat i służba powinna być odpowiednio przygotowana. Forma­cja przyszłych formatorów jest zadaniem o znaczeniu fundamentalnym.